Πολύχρωμο κοστούμι για την άνοιξη


Πολλοί γνωστοί μου προτιμούν για το καθημερινό ντύσιμό τους στην πόλη, το ντε πιες (deux pièces), δηλαδή ξεχωριστό σακάκι-παντελόνι. Το φορούν σαν κοστούμι, με γραβάτα και όλα τα εξαρτήματα, αλλά δεν είναι κοστούμι. Γιατί; Η προφανής απάντηση είναι ότι το ντε πιες είναι λιγότερο επίσημο, είναι πιο σπορτίφ, ίσως να φαίνεται και πιο νεανικό. Πράγματι, οι εργαζόμενοι σε όχι και τόσο απαιτητικά περιβάλλοντα, που δεν απαιτούν αυστηρό ένδυμα, αποφεύγουν το κοστούμι. Οι τελευταίοι “κοστουμάτοι” είναι οι δικηγόροι, κι αυτοί όχι πάντα.

Ενας άλλος κρυφός λόγος είναι το τι διατίθεται στην αγορά των ετοίμων. Τα κοστούμια που διατίθενται είναι πολύ λιγότερα σε ποικιλία χρωμάτων και σχεδίων από τα σακάκια, πολιτική που επέβαλαν κυρίως οι Ιταλικοί μεγάλοι οίκοι. Τα κοστούμια είναι στην γκάμα του γκρι και του μπλε, με ρίγα ή χωρίς. Τα σακάκια είναι τα πάντα όλα… Αναγκαστικά λοιπόν, ο μη συνειδητοποιημένος αγοραστής, που ψωνίζει έτοιμα, θα προσελκυστεί από την πολυχρωμία και την ποικιλία του μονού σακακιού και όχι από την μονοτονία του “γκρί ή μπλε” κοστουμιού.

Τούτων λεχθέντων, ας θυμηθούμε, πρώτον, ότι οι γκαρνταρόμπες των δανδήδων και των τζέντλεμαν του 20ού αιώνα περείχαν πολύ περισσότερα κοστούμια από σακάκια (από τον Φρεντ Αστέρ και τον Κάρυ Γκράντ έως τον Δούκα του Ουίνδσορ και τον Τζάνι Ανιέλι).

Και, δεύτερον, ότι με την επιλογή υφάσματος κατάλληλου σχεδίου, χρώματος και υφής, το κοστούμι μπορεί να απογειωθεί και να δείξει πολύ λιγότερο επίσημο και μονότονο, πολύ περισσότερο σπορτίφ και ζωηρό από οποιοδήποτε ντε πιες. Σκεφτείτε μόνο πόσοι τόνοι του καφέ, του ξανθού, του γκρι μαζί με μπλε, του πράσινου και λαδί, του μπεζ με μπλε κ.ο.κ. υπάρχουν. Και πόσα σχέδια: μεγάλα αραιά καρρώ (windowpane), πτι καρρώ, πιε ντε πουλ, ρίγες λεπτές, ρίγες αραιές, ρίγες ανάμικτες, και βέβαια το ανεπανάληπτο, το πολυφίλητο, το μοναδικά αρρενωπό πρενς ντε γκαλ… Να μιλήσουμε και για υφές του πανιού; Φρεσκό, μοχαίρ, φανέλες, σολάρο, ψαροκόκκαλα, κοτλέ και βελούδα, λινά, κλασικά worsted, και τέλος η ανεξάντλητη πρακτικά γκάμα των τουίντ.

Μόνη προϋπόθεση για μια τέτοια πρωτότυπη και κυρίως ευέλικτη γκαρνταρόμπα είναι, αφενός, να ξεπεραστεί η προκατάληψη ότι το κοστούμι είναι πάντα επίσημο και βαρύ. Αφετέρου, να διευρύνουμε την έρευνά μας πέρα από το ράφι των “έτοιμων”. Ας δοκιμάσουμε το κοστούμι το ραμμένο επί μέτρω, το καθ’ ολοκληρίαν bespoke σε ράφτη, αλλά και το ετοιμοπαραγγελία (made to measure). Το επί μέτρω ράψιμο προσφέρει τη δυνατότητα επιλογής υφάσματος από μια πολύ μεγάλη γκάμα υφασμάτων, πρακτικά ανεξάντλητη. Κι όσο για το κόστος: Λογαριάστε πόσο κοστίζει ένα πρωτότυπο fancy σύνολο ντε πιες από επώνυμο κατασκευαστή (Zegna, Kiton, Brioni, Canali κ.λπ.). E, λοιπόν, με σημαντικά μικρότερο από αυτό το κόστος μπορείτε να ράψετε στα μέτρα σας ένα υπέροχο, πολύχρωμο, και προπάντων μοναδικό κοστούμι, με το καλύτερο ύφασμα, για να σας συντροφεύει με τη μοναδικότητά του για πολλά πολλά χρόνια.

Καλή, πολύχρωμη άνοιξη!

3 thoughts on “Πολύχρωμο κοστούμι για την άνοιξη

  1. @aristos06
    Ευχαριστώ για τις περαιτέρω πληροφορίες. Είναι όπως τα λέτε.
    Έραβα αλλά για πολλά χρόνια, με τα έτοιμα, τα εγκατέλειψα. Κάποιοι που γνώριζα, «έφυγαν».

    Πλέον όμως τα έτοιμα έχουν γίνει απαράδεκτα σε εφαρμογή, υφή και εν τέλει στη σχέση τιμή/ποιότητα.
    Όλοι επενδύουν μόνο σε διαφήμιση εξαπάτησης. Η παραγωγή γίνεται τριτοκοσμικά – με τριτοκοσμικό αποτέλεσμα.
    Πανάκριβα ρούχα γίνονται κουρέλια με λίγα φορέματα.
    Γι’ αυτό πρέπει να στηρίξουμε όσους ράφτες υπάρχουν.

    Το ζήτημα καταλήγει στο «δια ταύτα» : ποιος, που, τι;
    Για το «πόσο;» δώσατε τάξη μεγέθους.

    Μπορείτε να δώσετε μια κατάσταση ανθρώπων που ασχολούνται και σε τι ειδικεύονται ;
    Οι ράφτες ράβουν τα πάντα αλλά, ορισμένοι, π.χ. είναι «παντελονάδες».

    Το να συστήνεις επαγγελματίες σε βάζει σε λεπτή θέση. Αλλά πλέον ο διαδικτυακός διάλογος υποκαθιστά την ανταλλαγή πληροφόρησης που γινόταν παλιά δια ζώσης. Όπως αναπτύχθηκε ένας αξιόλογος και ενημερωτικός διάλογος στα πουκάμισα.

    Για παράδειγμα, έχω βρει διαδικτυακά τον κο Κόκκαλα Χρήστο –
    Κολοκοτρώνη 61 – 3ος όροφος – Τηλ.: 210-3249 139, δεν γνωρίζω ακόμα τη δουλειά του.

  2. @Προφήτη:
    Καταρχάς ευχαριστώ για τους επαίνους.

    Λέτε: Πού θα μπορούσε να ραφτεί κοστούμι σε προσιτές τιμές, που ναν είναι κλασικό και όχι παλιομοδίτικο;
    Μα σε κάποιον ράφτη που θα ανακαλύψετε, θα δοκιμάσετε, θα συζητήσετε, θα καθοδηγησετε ενδεχομένως…
    Δεν υποστηρίζω ότι υπάρχουν *πολλοί* καλοί ράφτες. Κάθε άλλο. Σε παλιότερα άρθρα έχω πει ότι οι ράφτες σχεδόν όλοι είναι συνταξιούχοι και ότι η τέχνη χάνεται…
    Ωστόσο υπάρχουν ακόμη μερικοί εξαίρετοι ράφτες, που μπορούν να σας ράψουν ένα κλασικό χειροποίητο κοστούμι, σε βρετανική ή και ιταλική γραμμή, — ο καθείς και το ψαλίδι του.
    Δοκιμάστε τους. Οσο υπάρχουν και αυτοί…
    Σας διαβεβαιώ πάντως ότι η γραμμή τους δεν είναι παλιομοδίτικη. Η δε ποιότητα εργασίας, σε ό,τι αφορά πρωτίστως την εφαρμογή αλλά και τη χειροποίητη κατασκευή, είναι εξαιρετική, δηλ. παλιομοδίτικη!
    Κόστος κατά προσέγγιση: Ραφτικά, περ. 450-600 ευρώ. Υφασμα, 150-200. ευρώ.
    Σακκάκι, ραφτικά, περ. 350-400 ευρω.
    Παντελόνι, ραφτικά: 55-80 ευρώ.

  3. Είστε ο πιο έγκυρος σχολιαστής θεμάτων ανδρικής ενδύσεως που έχω βρει στο ελληνόφωνο διαδίκτυο.
    Έχοντας περάσει από τα στάδια αναζητήσεων που περιγράφετε στις αναρτήσεις σας εκτιμώ ακόμα περισσότερο το έργο σας και την συμπυκνωμένη εμπειρία, εν είδει συμβουλών, που καταθέτετε.

    Για το συγκεκριμένο, και τη δυνατότητα ραφής ενός κοστουμιού, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η επίπλαστη ευημερία (με δανεικά) της τελευταίας 15ετίας, δυστυχώς, στη χώρα μας, δεν επέφερε τουλάχιστον και το θετικό αποτέλεσμα του να αναζωογονηθεί επιχειρηματικά η εγχώρια ανδρική ραπτική.
    Δεν μιλάμε για απαίτηση να δημιουργούταν μια «ελληνική Saville Row», αλλά απλά να «σταθούν» οικονομικά και σε προέκταση να εδραιωθούν και να ανανεωθούν στυλιστικά επιχειρήσεις ραφής ανδρικών ρούχων που θα απευθύνονταν σε όλα τα βαλάντια.

    Ενώ λοιπόν συμφωνώ απόλυτα με την προτροπή σας προβληματίζομαι για το που θα μπορούσε να ραφτεί ένα τέτοιο κοστούμι. Ή ένα ανοιξιάτικο-καλοκαιρινό βαμβακερό. Σε προσιτές τιμές.
    Εκτός από το ακριβό Bespoke της Αναγνωστοπούλου.

    Τιμώ απεριόριστα τους υπάρχοντες ράφτες, που αντιστέκονται σε περιθωριακά μαγαζιά ορόφων, κάπου στην ευρύτερη περιοχή τους ιστορικού Κέντρου.
    Και θα ήθελα με κάθε τρόπο να τους ενισχύω. Όχι μόνο για κοστούμι, που πλέον φοριέται αραιότερα, αλλά για όλα τα ρούχα, επίσημα και καθημερινά, σακκάκια, παντελόνια και πουκάμισα, ακόμα και το κλασσικό καλοκαιρινό χακί σορτ/βερμούδα, που από ανδρικό αρχέτυπο έχει γίνει ρεζίλι με τις σχεδιαστικές αυθαιρεσίες.

    Όμως διατηρώ επιφύλαξη για τη δυνατότητα τους να ράψουν χωρίς το αποτέλεσμα να παραπέμπει στη δεκαετία του 70.

    Και μπορεί “nothing worth-while is ever outmoded, a superb tailor’s work is ageless” αλλά υπάρχει μια πολύ λεπτή πλην πολύ ορατή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο κλασσικά μοντέρνο και στο παλιομοδίτικο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s